Historic Sanctuary of Machu Picchu, Kompleks archeologiczny w dystrykcie Machupicchu, prowincji Urubamba, Peru

Historic Sanctuary of Machu Picchu to kompleks archeologiczny położony na grzbiecie górskim między dwoma szczytami w peruwiańskich Andach w dystrykcie Machupicchu. Miejsce obejmuje ponad 150 budynków wykonanych z granitowych bloków, w tym świątynie, domy mieszkalne i place ceremonialne połączone stromymi schodami i wąskimi ścieżkami.

Miasto Inków zbudowano około 1450 roku za panowania dziewiątego cesarza Pachacuteca i było zamieszkane przez około sto lat. Po hiszpańskim podboju zostało opuszczone i pozostawało prawie nieznane, aż amerykański historyk Hiram Bingham, szukając legendarnego miasta Vilcabamba, dotarł do niego 24 lipca 1911 roku prowadzony przez miejscowego chłopca. Bingham błędnie twierdził, że to Vilcabamba.

Oryginalna nazwa tego osiedla pozostaje nieznana, ponieważ Inkowie nie pozostawili zapisów pisemnych, a określenie Machu Picchu weszło do powszechnego użycia dopiero na początku XX wieku. Zwiedzający mogą dzisiaj obserwować małe trapezoidalne nisze w strefach mieszkalnych, w których przechowywano przedmioty gospodarstwa domowego i figurki religijne.

Dostęp odbywa się albo krętą drogą obsługiwaną przez busy wahadłowe, albo pieszo wzdłuż szlaków turystycznych, które zajmują kilka godzin. Zwiedzający powinni przygotować się na zmieniającą się pogodę i silne nasłonecznienie, zabierając odpowiednią ilość wody i ochronę przeciwsłoneczną.

Największy zegar słoneczny na terenie nazywa się Intihuatana i służył jako instrument astronomiczny, którego Inkowie używali do określania pór roku i dat uroczystości religijnych. Pomimo silnych trzęsień ziemi w tym regionie kamienna konstrukcja nie wykazuje pęknięć, co podkreśla wyjątkowe metody budowlane.