Runkuraqay, Archeologiczny punkt odpoczynku na szlaku Inków, region Cusco, Peru

Runkuraqay jest okrągłą konstrukcją kamienną na miejscu odpoczynku wzdłuż Szlaku Inków na wysokości około 4000 metrów. Jego ściany są zbudowane z precyzyjnie ciosanego kamienia, który wykazuje umiejętność konstruktorów Inków.

W czasach Inków miejsce to służyło jako ważny punkt kontrolny, gdzie posłańcy mogli odpocząć i wymieniać się informacjami. Było częścią sieci stacji odpoczynku łączących przełęcze górskie regionu.

Nazwa Runkuraqay pochodzi z języka keczua: runku oznacza koszyk, a raqay oznacza szopę, zrujnowany dom lub ruinę. Stanowisko składa się z dwóch koncentrycznych, pochyłych murów otaczających komory i dziedziniec; archeolodzy interpretują je jako tambo, posterunek odpoczynku i zaopatrzenia dla posłańców Inków, z sypialniami i stajniami dla zwierząt.

Dostęp wymaga oficjalnego pozwolenia na Szlak Inków i licencjonowanego przewodnika towarzyszącego wędrówce. Najlepszym czasem na wizytę jest okres suchy od maja do września, kiedy warunki pogodowe są bardziej sprzyjające.

Dwa koncentryczne, pochylone do środka mury otaczają w Runkuraqay komory i dziedziniec; archeolodzy odczytują je jako sypialnie i zagrody dla zwierząt, czyli tambo, w którym odpoczywali inkascy gońcy i ich lamy. Hiram Bingham III był tu w kwietniu 1915 r., Paul Fejos w 1940 r.