Temple of the Moon, Kompleks archeologiczny w Cusco, Peru.

Świątynia Księżyca to inkaskie miejsce ceremonialne po północnej stronie Huayna Picchu, 390 m poniżej szczytu. Łączy przewieszoną jaskinię z murami z ciosanego kamienia, wysokim podwójnym portalem i dalszymi budowlami. W środku znajdują się schodkowa rzeźba w skale, sześć trapezowych nisz i kamienny ołtarz przed jaskinią.

Świątynia Księżyca liczy około 1500 lat i została ponownie odkryta w 1936 roku. Jej przeznaczenie nie jest dokładnie znane: rozważa się grobowiec królewski, miejsce kultu, punkt obserwacyjny, miejsce składania ofiar lub kompleks kąpieli ceremonialnych. Nazwa, jak wielu miejscom w Machu Picchu, została nadana arbitralnie.

Nazwa została nadana arbitralnie, podobnie jak w wielu miejscach Machu Picchu; jedna z hipotez wiąże ją ze światłem księżyca wpadającym do jaskini. Mówi się, że mur ukazuje trzy poziomy religii Inków: kondora dla Hanan Pacha, pumę dla Kay Pacha i węża dla Ukju Pacha. Podobne stanowisko koło Ollantaytambo, Choquequilla („Złoty Księżyc”), również nazywa się Świątynią Księżyca.

Miejsce leży 390 m poniżej szczytu, po północnej stronie Huayna Picchu, a dojście prowadzi głównym szlakiem Huayna Picchu w pobliżu siodła. Ta dolna ścieżka jest łatwiejsza i bezpieczniejsza niż odsłonięta trasa ze szczytu, ale nadal groźna, z miejscami stalową liną asekuracyjną. Licz na co najmniej 45 minut w każdą stronę, a ze szczytu na godzinę zejścia i 45 minut podejścia z powrotem.

Stanowisko zostało odkryte na nowo w 1936 r., a jego nazwa została nadana arbitralnie, podobnie jak w przypadku wielu stanowisk w Machu Picchu. Niektórzy przypuszczają, że nazwa pochodzi od światła księżyca wpadającego nocą do jaskini. Ścieżka ze szczytu Huayna Picchu jest odsłonięta i śliska, a w kilku miejscach zamontowano stalową linę asekuracyjną.