Salcantay

Salcantay to szczyt w łańcuchu Vilcabamba, który wznosi się na 6.271 metrów i posiada ogromne lodowce oraz strome ściany skalne dominujące nad głębokimi dolinami. Teren zmienia się między lodem, śniegiem i nagą skałą, a odsłonięte grzbiiety zaznaczają dramatyczny wzrost wysokości nad otaczającym krajobrazem.

Pierwsza udana wyprawa na szczyt miała miejsce w 1952 roku, kiedy francusko-amerykańska drużyna osiągnęła wierzchołek. Ta wczesna eksploracja zaznaczała początek regularnej działalności wspinaczowej, która trwa do dzisiaj.

Społeczności lokalne uważają to szczytowe miejsce za potężnego ducha górskiego, który wymaga szacunku i rytuałnych ofiar od ludzi żyjących w pobliżu. Ta czołobitność kształtuje sposób, w jaki dzisiejsi ludzie podchodzą do góry i pozostaje widoczna w ceremoniach odbywanych w pobliskich dolinach.

Osiągnięcie szczytu zwykle wymaga trzech dni podróży z Cusco przez trudny teren z lodem, śniegiem i skałą. Odwiedzający powinni przygotować się na skrajną wysokość, szybko zmieniające się warunki pogodowe i znaczne wysiłki fizyczne.

W jasne noce obserwatorzy z określonych punktów widokowych mogą zaobserwować wyrównania niebiańskie, które łączą ten szczyt z gwiazdami na niebie. Te kosmiczne wyrównania kształtowały sposób, w jaki ludzie postrzegają górę jako miejsce powiązane z niebem na przestrzeni wieków.