Intipunku, Brama ceremonialna w Machu Picchu, Peru.

Intipunku to kompleks inkaski z suchego kamienia, z nieregularnych szarych i beżowych bloków granitu, na grzbiecie na południowy wschód od Machu Picchu, na wysokości 2745 m. Wysoki mur z prostym narożnikiem i dwoma wąskimi otworami stoi naprzeciw wolno stojącej kolumny murowanej i niższego muru z małymi prostokątnymi niszami. Z przodu znajduje się podwyższone prostokątne obramowanie z płaskim ziemnym wnętrzem; dalej dwa filary flankują niski mur, którego otwór zamyka lina, a obok opadają surowe kamienne stopnie.

Brama oznaczała główne wejście do górskiego sanktuarium podczas Imperium Inków i służyła jako starannie zaprojektowany punkt kontrolny. Wartownicy kontrolowaliby dostęp do miejsca i weryfikowali wszystkich wchodzących na to święte miejsce.

Nazwa pochodzi z keczua: inti, słońce, i punku, drzwi. Miejsce poświęcono kultowi Inti, boga Słońca; ponieważ leży na grzbiecie na południowy wschód od Machu Picchu, wschodzące słońce przechodzi przez bramę co roku w przesilenie letnie. Dziś to ostatni odcinek Szlaku Inków przed zejściem do miasta.

Miejsce znajduje się na dużej wysokości i jest dostępne z Machu Picchu, podążając zaznaczonym szlakiem, którego przejście zajmuje kilka godzin. Ścieżka stale wznosi się i łączy kamienne schody z niebrukowanymi odcinkami, które mogą być śliskie po deszczu.

Nazwa pochodzi z keczua: inti, słońce, i punku, brama. W przesilenie letnie wschodzące słońce przechodzi przez bramę; stanowisko leży na wysokości 2745 m, 290 m ponad Machu Picchu. Stąd widać górę Machu Picchu, Huayna Picchu, rzekę Urubamba i górę Putukusi.