Pinkuylluna, Stanowisko archeologiczne na zboczu w Ollantaytambo, Peru

Pinkuylluna to stanowisko archeologiczne na zboczu Ollantaytambo ze strukturami kamiennymi rozproszonymi na wielu poziomach, które pełniły funkcję magazynów z ostrożnie budowanymi murami i przejściami. Stanowisko sprytnie wykorzystuje stromą topografię, a budynki są wbudowane w ścianę klifu lub przylegają do niej, aby zmaksymalizować powierzchnię magazynową.

Stanowisko zostało zbudowane w XV wieku podczas okresu inkaskiego i pełniło funkcję magazynu zbóża dla ludności Ollantaytambo. Te obiekty magazynowe były istotnymi rezerwami strategicznymi, które zaopatrywały region w żywność.

Nazwa Pinkuylluna pochodzi od keczuańskiego słowa oznaczającego pinkuyllu, flet rozpowszechniony w Andach. Źródła nie mówią, czy na stanowisku grano na takich fletach; nazwa może raczej odnosić się do silnych wiatrów górskich. Budynki interpretuje się jako magazyny.

Dostęp odbywa się poprzez bezpłatny szlak spacerowy o długości około 1,1 kilometra, który zaczyna się w pobliżu centrum Ollantaytambo. Teren jest stromy i wymaga dobrego równowagi oraz odpowiednich butów, szczególnie w wilgotnych warunkach pogodowych.

Nazwa Pinkuylluna pochodzi od pinkuyllu, fletu rozpowszechnionego w Andach. Źródła podają, że nie wiadomo, czy na stanowisku grano na takich fletach, gdyż nazwa może odnosić się do silnych górskich wiatrów o tej samej nazwie. Trzy długie, koszarowe budynki stoją na wzniesieniu tuż poniżej 3000 m, powyżej dawnego szlaku handlowego wzdłuż rzek Patakancha i Urubamba.