Purico Complex, Szczyt w północnym Chile

Kompleks Purico to plejstoceński kompleks wulkaniczny w północnym Chile, blisko granicy z Boliwią, na wschód od San Pedro de Atacama. Składa się z ignimbrytu Purico, który pokrywa 1 500 kilometrów kwadratowych i ma 250 metrów grubości, tworząc kolistą tarczę o szerokości 15–25 kilometrów. Na tej tarczy wznoszą się kopuły lawowe i stratowulkany, takie jak Cerro Negro, Cerro Purico (Cerro Toco), El Cerillo, Cerro El Chascon, Cerro Aspero i Cerro Putas, sięgające ponad 5 800 metrów; na południu leży maar Alitar.

Aktywność wulkaniczna w tym obszarze rozpoczęła się około 1,3 miliona lat temu i nadal kształtuje krajobraz dzisiaj. Najmłodsze struktury powstały mniej niż 10.000 lat temu, pokazując, że procesy wulkaniczne pozostają w toku.

Nazwa Purico może pochodzić od słowa puri z języka atakameńskiego, oznaczającego być może „wodę”. W czasach historycznych na wulkanie wydobywano siarkę. Dziś na tarczy ignimbrytowej stoi obserwatorium Llano de Chajnantor, a kompleks widać z San Pedro de Atacama.

Lokalizacja znajduje się na dużej wysokości w regionie o bardzo surowych warunkach pogodowych, więc konieczne jest dobre przygotowanie na zimno i niską wilgotność. Odwiedzający powinni pamiętać, że odległa lokalizacja i surowy klimat wymagają specjalnego sprzętu i planowania.

Nadal aktywny fumarolicznie maar Alitar, szeroki na 500 m i głęboki na 50 m, leży na południe od głównego kompleksu, a nie na jego południowo-wschodnim skraju. Kompleks rozdziela też zlewnie Salar de Atacama i Salar de Pujsa.