Láscar, Stratowulkan w prowincji El Loa, Chile.

Lascar to stratowulkan w prowincji El Loa w Chile, wysoki na 5 592 metry, złożony z dwóch odrębnych stożków z kilkoma kraterami szczytowymi; najbardziej zachodni krater stożka wschodniego jest obecnie czynny. Jego szeroki stożek o łagodnych zboczach, szary i brązowy, ma dwa zaokrąglone szczyty, lewy nieco wyższy, a poniżej przechodzi w jałowe, żłobione zbocza, które u podnóża zmieniają się w czerwonobrązowy teren pocięty wąwozami.

Dowody geologiczne wskazują, że ten wulkan był aktywny przez ponad 56.000 lat, z dokumentowanymi erupcjami zaczynającymi się w 1848 roku. Ostatnie zdarzenia do 2023 roku pokazują, że ta góra pozostaje geologicznie aktywna i ciągle się zmienia.

Nazwa Lascar pochodzi od atakameńskiego słowa láskar lub lassi, oznaczającego język, zapewne ze względu na kształt wulkanu. Inne przekazane nazwy to Hlàscar, Ilascar, Kar Las, Laskar, Toconado i Toconao. Mieszkańcy Camar uważają Lascar za opiekuńczego ducha góry, mieszkańcy Talabre składają mu dary jako źródłu wody, a w Susques w Argentynie wierzy się, że gdy wulkan mocno dymi, spadnie śnieg.

Lascar leży w odległej części regionu Antofagasta, dostępny z San Pedro de Atacama (około 68 km) lub z Talabre (17 km na zachód); chilijska droga nr 23 biegnie około 10 km na zachód od stożka. Ponieważ wulkan jest monitorowany głównie przez teledetekcję, przed wyjazdem warto sprawdzić komunikaty o erupcjach i gazach oraz uwzględnić wysokość szczytu 5592 m.

Erupcja z 1993 roku, największa znana erupcja Lascaru, przeniosła popiół aż do Buenos Aires. Ponieważ wulkan leży na odludziu, monitoruje się go głównie metodami teledetekcji, a nie aparaturą na jego zboczach.