Aguas Calientes, Stratowulkan w regionie Antofagasta, Chile

Aguas Calientes to stożkowy stratowulkan w regionie Antofagasta w Chile, około 5 km na wschód od wulkanu Lascar. Zbudowany jest z law andezytowych i dacytowych zawierających hornblendę i anhydryt, a jego średnica wynosi około 7 km. Górne zbocza osiągają około 45° z powodu lepkich, krótkich potoków lawowych, podczas gdy dolne zbocza pokryte są drobnym gruzem i popiołem z Lascar.

Pierwszego udokumentowanego wejścia dokonali 27 października 1971 Sergio Kunstmann, Pedro Rosende i José Carrasco z Club Andino de Chile, kilka dni po archeologicznym wejściu tego samego zespołu na Acamarachi. Podobnie jak inne wysokie szczyty Puna de Atacama, wierzchołek mógł być odwiedzany przez Inków. Nie są znane historyczne erupcje; najmłodszy potok lawowy na szczycie może pochodzić z holocenu.

Nazwa Aguas Calientes odnosi się do małych źródeł termalnych na brzegach Salar de Aguas Calientes II, solniska o powierzchni 134 km² na południowy wschód od wulkanu, w rezerwacie narodowym Los Flamencos. Na wschód od masywu, między solniskami Pujsa i Tara, leży mniejsze solnisko Aguas Calientes I, również z wywierzyskami termalnymi. Podobnie jak większość wysokich szczytów Puna de Atacama, wierzchołek mógł być odwiedzany przez Inków.

Dostęp do wulkanu wymaga specjalistycznego sprzętu do dużych wysokości i czasu na aklimatyzację przed próbą wejścia. Odwiedzający muszą się zarejestrować w najbliższym biurze CONAF przed wspinaczką, aby zapewnić bezpieczeństwo.

Jezioro w kraterze na wysokości 5870 m to jedno z najwyżej położonych jezior świata, o powierzchni około 2500 metrów kwadratowych. Jego woda jest kwaśna, a wiatry znad Lascar przynoszą kwas siarkowy i chmury pary wodnej. Badacze znaleźli niewiele taksonów bakterii i wiele niezidentyfikowanych sekwencji DNA; jezioro badano jako możliwy analog Marsa.