Aracar, Stratowulkan w północno-zachodniej Argentynie.

Aracar to duży stożkowy stratowulkan w prowincji Salta w północno-zachodniej Argentynie, tuż na wschód od granicy z Chile. Jego główny krater szczytowy, szeroki na 1–1,5 km i głęboki na kilkaset metrów, czasem wypełniają niewielkie jeziorka z wód roztopowych, a obok leży płytki krater wtórny o średnicy około 100 m. Szare bazaltowe potoki lawowe spływają ze szczytu, tworząc łagodne zbocze zachodnie i znacznie bardziej strome zbocza wschodnie, północne i południowe.

Wulkan powstał w wyniku trzech cykli eruptywnych podczas pliocenu i został zbudowany na dacytowych kopułach lawowych z widocznymi strumieniami lawy u podstawy.

Na szczycie i przy kraterze bocznym Aracar znajdują się stanowiska Inków: kamienny krąg z niskimi murami tuż nad zboczami krateru głównego oraz struktura w kształcie tarasu na zboczach krateru bocznego, z mniejszym tarasem po stronie północno-wschodniej. Wokół kamiennych budowli leży drewno. Nazwę zapisuje się też jako Arakar.

Dostęp do Aracar wymaga starannego planowania ze względu na jego odległą lokalizację w terenie wysokogórskim, większość odwiedzających podróżuje przez Saltę lub przejścia graniczne z Chile.

Pierwsze udokumentowane wejście miało miejsce 1 kwietnia 1958 roku, kiedy Jorge Cvitanic i dwaj austriaccy wspinacze pomimo ekstremalnych warunków pomyślnie dotarli na szczyt.