Cerro Escorial, Stratowulkan w Departamencie Los Andes, Chile
Cerro Escorial to stratowulkan na granicy Argentyny i Chile, najmłodszy członek grupy wulkanicznej Corrida de Cori. Dobrze zachowany krater o szerokości około 1 kilometra tworzy jego szczyt. Potoki lawy sięgają 3–4 kilometrów od krateru po stronie chilijskiej, a mniejsze holocenskie potoki po stronie argentyńskiej.
Cerro Escorial jest najmłodszym członkiem grupy wulkanicznej Corrida de Cori. Lawy andezytowe były emitowane w miocenie i pliocenie, a erupcja pliniańska 460 000 ± 10 000 lat temu wytworzyła dacytowy ignimbryt Escorial o objętości około 0,6 kilometra sześciennego. Nastąpiły erupcje lawy, które utworzyły holoceński stożek żużlowy, a jeden potok lawowy po stronie chilijskiej datowano na 342 000 lat metodą argon-argon.
Kopalnia siarki 4 km na południowy zachód od szczytu, czynna do około 1983 roku, jest głównym śladem działalności człowieka; krater i potoki lawowe leżą na niezamieszkanej Punie bez infrastruktury. Ponowna aktywność miałaby więc niewielki wpływ na ludzi.
Odwiedzający powinni podejmować wspinaczkę tylko w stabilnych warunkach pogodowych, ponieważ ta lokalizacja znajduje się na dużej wysokości w otoczeniu alpejskim. Ciepła odzież i odpowiedni sprzęt są niezbędne dla bezpieczeństwa i wygody.
Ignimbryt Escorial, zwany też ignimbrytem Corrida de Cori lub Caletones Cori, zawiera żyły kwarcu i fragmenty skał podłoża, świadczące o kontakcie magmy z ukrytym systemem hydrotermalnym. Jego erupcja 460 000 lat temu pozostawiła promienistą strukturę oddzielnych potoków.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 536 współtwórców z całego świata.