Manawatū-Whanganui Region

Manawatū-Whanganui jest regionem administracyjnym na Wyspie Północnej Nowej Zelandii. Rozciąga się na około 22.220 kilometrów kwadratowych od Taumarunui na północy do Levin na południu, obejmując zarówno centra miejskie, jak i obszary wiejskie.

Region został ustanowiony w 1989 roku podczas reform samorządu terytorialnego w Nowej Zelandii, łącząc dziesięć terytorialnych władz w jedną jednostkę administracyjną. Ta reorganizacja zmieniła sposób funkcjonowania samorządu lokalnego na tym obszarze.

Nazwa regionu łączy dwa główne rzeki: Manawatū odnosi się do podróży przodków, podczas gdy Whanganui oznacza wielki port w języku Māori.

Palmerston North pełni funkcję głównego ośrodka usług i biznesu, podczas gdy Whanganui służy jako ośrodek wtórny dla obiektów i udogodnień. Oba miasta oferują zakwaterowanie, restauracje i inne usługi dla odwiedzających badających region.

Rzeka Whanganui, przepływająca przez region, jest najdłuższą żeglowną drogą wodną Nowej Zelandii i przyciąga kayakarzy oraz miłośników przyrody. Ten element wodny i otaczający krajobraz czynią ją wyróżniającym się elementem geograficznym.

Współrzędne GPS: -39.64077,175.57136

Najnowsza aktualizacja: 7 grudnia 2025 o 20:31