Taupō Volcano, Uśpiony wulkan na Wyspie Północnej, Nowa Zelandia

Taupō to ryolitowy superwulkan, którego kaldera wypełnia jezioro Taupō na Wyspie Północnej Nowej Zelandii; wulkan nie jest już widoczny jako góra i ciągnie się pod północną połową jeziora. Erupcja Ōruanui około 25 500 lat temu spowodowała zapadnięcie komory magmowej o około 500 m i utworzyła kalderę, którą jezioro częściowo wypełnia. Jezioro odpływa na północ przez przełom, w którym wodospady Huka spadają około 11 m.

Wulkan Taupō zaczął wybuchać około 300 000 lat temu. Erupcja Oruanui sprzed około 25 500 lat, największa znana z ostatnich 70 000 lat, spowodowała zapadnięcie się komory magmowej i utworzyła kalderę, która dziś zajmuje północną część jeziora Taupō. Erupcja Hatepe około 232 r. n.e. była najpotężniejsza na świecie w ciągu ostatnich 5000 lat; jej popiół pokrył całą Nową Zelandię i może tłumaczyć czerwone zachody słońca notowane w Chinach i Europie.

Jezioro nosi nazwę Taupō-nui-a-Tia, na cześć nawigatora Tii, który wypłynął z przodkowej polinezyjskiej ojczyzny. Lokalne społeczności żyją wzdłuż jego brzegów i zachowują staranny szacunek wobec jego wód i otaczających terenów.

Odwiedzający mogą zwiedzać obszar poprzez publiczne ścieżki i tereny parkowe wzdłuż brzegu jeziora, które pozostają dostępne przez cały rok. GeoNet dostarcza bieżących informacji o warunkach sejsmicznych i geotermalnych w regionie.

Erupcja Hatepe około 232 r. n.e. pozostawiła co najmniej 1 cm warstwę popiołu na całej Nowej Zelandii, a jej czerwone zachody słońca odnotowali rzymscy i chińscy obserwatorzy. Erupcja Oruanui sprzed 25 500 lat była największą na świecie w ciągu 70 000 lat, o wskaźniku eksplozywności 8.