Moustoir tumulus, Kurhan neolityczny w Carnac, Francja.

Kopiec Moustoir to owalny neolityczny kurhan w Carnac, długi na 85 m, szeroki na 36 m i wysoki na 5–6 m, zorientowany wschód-zachód. Na jego wschodnim szczycie stoi menhir o wysokości 2 m, a przy zachodnim końcu leży przewrócony menhir o długości 3,25 m. Pod ziemią prostokątna komora z czterema płytami stropowymi otwiera się na południowy wschód, za nią znajdują się cairn i dwie cele.

Kurhan został przebadany w 1864 r. przez R. Gallesa i odrestaurowany przez Zacharie'a Le Rouzica w latach 1926-1927. Znajduje się w rejestrze zabytków na liście z 1889 r. Zachodnia komora, otwarta na zewnątrz po restauracji Le Rouzica, zawierała rozbite naczynia, krzemienne ostrza, serpentynitowy oliwkowy przedmiot i jaspisowy krążek.

Kopiec nazywany jest także Er Mané, bretońską nazwą. Wykopaliska z 1864 r. prowadzone przez R. Gallesa odkryły w zachodniej komorze potłuczoną ceramikę, krzemienne ostrza, serpentynitowy oliwkowy przedmiot i jaspisowy krążek. Z cairnu pochodzi zrekonstruowany duży gliniany dzban o pojemności około 12 litrów.

Miejsce jest dostępne przez cały rok i leży przy drodze do wioski Le Moustoir, co ułatwia znalezienie go ze ścieżki głównej. Odwiedzający mogą zbliżyć się pieszo bez przeszkód i specjalnych wymagań.

Kamień stojący, który pierwotnie wieńczył kopiec, upadł i został później odkryty ponownie podczas wykopalisk, a następnie przywrócony do swojego pierwotnego położenia. To przywrócenie zachowuje, jak miejsce wyglądało w chwili budowy.