Dolmen de Mané-Kerioned, Neolityczny dolmen w Carnac, Francja

Dolmen Mané-Kerioned to zespół trzech grobów korytarzowych ze zwietrzałego szarego granitu, ustawionych na gołej ziemi przy drodze D 768. Dwa otwierają się na południe i leżą równolegle; trzeci, między nimi, otwiera się na wschód. Największy, ponad 11 m długości, jest zagłębiony i łatwo go przeoczyć: komora rozszerza się gruszkowato pod płytami stropowymi; z tyłu po prawej stoi wysoki pionowy kamień.

Te struktury megalityczne zostały zbudowane około 3500 r. p.n.e. i należą do najstarszych zabytków regionu. Wykopaliska archeologiczne w 1866 roku ujawniły fragmenty ceramiki ukryte pod kamiennymi pokrywami.

Bretońska nazwa Mané-Kerioned znaczy „wzgórze skrzatów”; w folklorze Morbihan dolmeny były domami Korriganów, zwanych w tym regionie Kerions. Trzy groby były objęte jednym wydłużonym tumulusem ograniczonym wielkimi blokami, a miejsce nadal nazywa się Butte aux Lutins.

Miejsce jest dostępne całorocznie i wyposażone w oznakowane ścieżki spacerowe ułatwiające nawigację. Noś wygodne buty i przygotuj się na nierówny teren.

W 1922 roku, podczas trzeciej renowacji, Zacharie Le Rouzic odkrył w korpusie tumulusu płytę z dwoma wgłębnymi rycinami toporów osadzonych na trzonkach. Wschodni dolmen ma ponad 11 m długości, a ryciny zdobią sześć z jego 27 kamieni, w tym zygzaki podobne do tych z Kercado.