Quadrilatère du Manio, Zabytek neolityczny w Carnac, Francja.

Quadrilatère du Manio to zabytek megalityczny w Carnac złożony z około 83 pionowo ustawionych granitowych bloków w prostokątnym wzorze. Formacja rozciąga się na około 37 metrów długości i 7 do 10 metrów szerokości, każdy kamień ma wysokość około jednego metra.

Obwodnica jest zachowaną krawędzią neolitycznego tumulusu, na którym w czasie wykopalisk około 1890 roku stał stary młyn. Wykopaliska całkowicie usunęły kopiec, bez żadnego rezultatu. Obecny wygląd pochodzi z renowacji po wykopaliskach, niezgodnej ani ze szkicem z 1887 roku, ani z opisem G. de Closmadeuca z 1890 roku. Czworobok, tumulus i menhir Géant du Manio wpisano jako monuments historiques w 1900 roku.

Nazwa Manio III wiąże ogrodzenie z zespołem Manio, do którego należy też menhir Géant du Manio około 50 m na południe. W 1781 r. powstał we Francji zakon druidyczny; ezoteryczną fascynację megalitami zwalczał od 1836 r. jako sektę Prosper Mérimée, który zlecił spis zabytków do ochrony; ogrodzenie i menhir wpisano do niego w 1900 r.

Okręg stoi na wzgórzu na północ od Carnac, około 45 m na północ od menhiru Géant du Manio, który służy jako punkt orientacyjny. Kamienie stoją w niskiej trawie z opadłymi liśćmi, więc solidne buty pomagają na nierównym gruncie. Rzędy są otwarte na obu końcach, co pozwala przejść wnętrze na całej długości.

Widoczny układ jest restauracją z końca XIX wieku, a nie pierwotną formą: nie odpowiada ani szkicowi z 1887 roku, ani opisowi G. de Closmadeuc z 1890 roku, który wymienia dwa przylegające ogrodzenia, jedno o długości 36 m, drugie z ośmiu do dziewięciu kamieni. Kopiec został całkowicie usunięty podczas wykopalisk w 1890 roku, bez żadnego wyniku.