Menhir de Kerluhir, Neolityczny menhir w Carnac, Francja

Menhir Kerluhir to neolityczny kamień stojący na trawiastym polu w Carnac, według źródeł francuskich wysoki na 4,33 m (baskijska Wikipedia podaje około 3 m). Ma z grubsza trójkątny kształt, szerszy u podstawy i zaokrąglony u góry, z długą pionową szczeliną po prawej stronie i głębokim rowkiem erozyjnym. Mały kamień u podstawy nosi napis „PROPRIETE de L'ETAT MENHIR de KERLUHIR”.

Menhir został przebadany w 1876 roku przez J. Milna, który znalazł jedynie materiał z okresu galoromańskiego: cegły i ceramikę. Od nieokreślonej daty jest własnością państwa, o czym informuje kamień u jego stopy. Został wpisany na listę zabytków w 1889 roku.

Nazwa Kerluhir pochodzi od bretońskiej osady 200 m na północ. Kamień jest własnością państwa, o czym świadczy mały znacznik u jego stopy z napisem „PROPRIETE de L'ETAT MENHIR de KERLUHIR”; według źródeł litera K powinna być bretońskim Ꝃ. Od listy z 1889 r. jest wpisany jako monument historique.

Kamień stoi na polu około 200 m na południe od wioski Kerluir i około 300 m na północny wschód od Cloucarnac; dolmen Roch-Vihan znajduje się około 80 m na wschód. Mały kamienny znacznik z napisem u podstawy wskazuje, że jest własnością państwa. Podłoże porasta trawa i sucha roślinność, więc podstawa menhiru bywa częściowo zasłonięta.

W pobliżu znajduje się dołmen zwany Roch-Vihan, co czyni to miejsce skoncentrowaną strefą struktur megalitycznych. Odwiedzający mogą zobaczyć kilka prehistorycznych pomników w tym samym obszarze.