Caves of Apollo, Zeus and Pan, jaskinie w Atenach, Grecja

Jaskinie Apollona, Zeusa i Pana to trzy otwory w skale na północno-zachodnim zboczu Akropolu. Najbardziej zachodnia jest wykutą wnęką z podestem służącym do oglądania procesji panatenajskiej. Następna jaskinia, poświęcona Apollonowi Hypoakraios, zawiera marmurowe tablice z dedykacjami dziewięciu archontów. Środkowa jaskinia, datowana na V wiek p.n.e., jest przypisywana Zeusowi Olympios lub Zeusowi Keraunios.

Ateńczycy ustanowili te jaskinie jako święte miejsca w 5. wieku przed Chrystusem, używając ich do ceremonii religijnych i rytualnych ofiar. Przez kolejne wieki pozostały one ośrodkami czci, a późniejsze inskrypcje pokazują, jak praktyki duchowe ewoluowały w czasie.

Nazwy jaskiń przypominają o ich funkcji: Apollon Hypoakraios, „pod skałami”, gdzie Kreuza urodziła Jona; środkowa jaskinia Zeusa; oraz jaskinia Pana, którego kult Ateńczycy ustanowili, gdy bóg wywołał panikę wśród Persów pod Maratonem w 490 r. p.n.e. W czasach chrześcijańskich wschodnia część stała się kaplicą św. Atanazego, a w niszach zachowały się ślady fresków.

Jaskinie są dostępne poprzez główny kompleks Akropolu i wstęp jest zawarty w standardowej karcie wstępu. Noś wygodne buty i przynieś wodę, ponieważ ścieżki są nierówne i słońce może być intensywne w ciągu dnia.

W latach 1896–1897 Kavvadias odsłonił na wschodnim skraju tarasu nieznany wcześniej system jaskiń, oznaczony jako D-D1, a później D2. Pochodzą stamtąd dwie wotywne płaskorzeźby: jedna przedstawia boga siedzącego na skale i grającego na fletni przed stojącą nimfą, druga, Relief Pana, ukazuje go wśród innych bóstw. Ten drugi przechowywany jest w Narodowym Muzeum Archeologicznym.