Pandroseion, Ołtarz archeologiczny w Akropolu ateńskim, Grecja.

Pandroseion był otwartym, otoczonym murem dziedzińcem o trapezoidalnym planie, położonym na zachód od Erechtejonu na Akropolu w Atenach. Wewnątrz stał ołtarz Zeusa Herkejosa pod świętym drzewem oliwnym podarowanym przez Atenę, a niewielki otwór po wschodniej stronie pozwalał dostrzec Thalassę Posejdona. Przejścia łączyły go z Propylejami, północnym portykiem Erechtejonu i grobem przypisywanym Kekropsowi.

Sanktuarium zostało zniszczone podczas najazdu perskiego w 480 r. p.n.e., gdy święta oliwka i otaczające budynki spłonęły; następnego dnia z pnia wyrosła nowa gałąź. W V wieku p.n.e. zostało przekształcone w trapezoidalny temenos pod gołym niebem powiązany z Erechtejonem, z wejściem od zachodu i ołtarzem Zeusa Herkejosa wewnątrz.

Świętynia nosiła imię córki założyciela miasta i była miejscem, gdzie Ateńczycy przynosili ofiary. Tu odbywały się praktyki religijne, które miały głębokie znaczenie dla całej społeczności.

Pandroseion leży na zachód od Erechtejonu, w obrębie otoczonego murem sanktuarium Akropolu, do którego wchodzi się przez Propyleje; jego zachodnia stoa łączyła je z tą bramą. Temenos jest pod gołym niebem, bez dachu i schronienia, a grunt wokół pozostałości jest nierówny – uważaj, gdzie stawiasz stopy.

Po tym, jak Persowie spalili święte drzewo oliwne w 480 r. p.n.e., następnego dnia z pnia wyrosła nowa latorośl, co odczytano jako znak trwania kultu Ateny. Drzewo stało obok ołtarza Zeusa Herkejosa, opiekuna dziedzińca.