Partenon, Starożytna świątynia grecka na Akropolu, Ateny, Grecja
Struktura stoi na trzystopniowej platformie o wymiarach 30,9 na 69,5 metra. Wokół wewnętrznych ścian 46 kolumn z marmuru pentelickiego tworzy kolumnadę, otaczającą cellę z dwoma wewnętrznymi komorami. Wschodnia sala pierwotnie mieściła kolosalny złoty i kościany posąg Ateny, podczas gdy zachodnia sekcja pełniła funkcję skarbca.
Prace rozpoczęły się w 447 roku przed naszą erą za rządów Peryklesa, który zlecił budowę zastępczą po zniszczeniu wcześniejszej świątyni przez siły perskie w 480 roku przed naszą erą. Budynek został przekształcony w kościół chrześcijański w szóstym wieku naszej ery, a następnie w meczet w 1458 roku. Podczas weneckiego oblężenia w 1687 roku pocisk trafił w budynek, gdy używano go jako magazynu prochu, powodując katastrofalną eksplozję, która zniszczyła wnętrze.
Nazwa pochodzi od parthénos, greckiego słowa oznaczającego dziewicę, i wiąże się z Ateną Parthenos. Co roku cztery dziewczęta zwane arreforami tkały peplos ofiarowywany Atenie podczas Panatenajów. Budowla przechowywała też skarbiec Związku Delijskiego, przeniesiony do Aten w 454 r. p.n.e.
Na Akropol wchodzi się od zachodu; podejście prowadzi przez bramę Propylejów na platformę świątyni. Podłoże to starty marmur i nierówna skała, a na trasie nie ma cienia. Od 1975 roku prace konserwatorskie wiążą się z rusztowaniami, które mogą zamykać odcinki trasy.
Architekci włączyli subtelne krzywe w pozornie proste linie, z kolumnami pochylonymi lekko do wewnątrz i podstawą stylobatu wykazującą krzywą wypukłą. Ta wyrafinowana technika, znana jako entaza, koryguje złudzenia optyczne, które sprawiałyby, że doskonale proste elementy pionowe wydawałyby się wklęsłe, tworząc wrażenie absolutnej precyzji geometrycznej, podczas gdy żadna linia nie jest rzeczywiście idealnie prosta.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 360 współtwórców z całego świata.

