Tian Hou Gong, Świątynia morska w Dzielnicy Licheng Quanzhou, Chiny.

Tian Hou Gong to świątynia Mazu przy ulicy Tianhou w południowej części dzielnicy Licheng w Quanzhou. Zwrócona na południe, zajmuje 1,8 mu i reprezentuje styl architektoniczny minnan. Wzdłuż osi środkowej następują mur ekranowy, brama górska, sala główna, sala tylna i pawilon toaletowy, a po bokach stoją wieże dzwonu i bębna, galerie i pawilony. Sala główna ma 24,6 m szerokości i 23 m głębokości pod dachem dwuspadowym z podwójnym okapem; sala tylna 35,1 m szerokości i 19,8 m głębokości.

Świątynia powstała w 1196 roku jako Shunji Miao, została odbudowana w 1407 roku na prośbę admirała Zheng He, a następnie w 1415 roku, gdy otrzymała nazwę Tianfei Gong. W 1685 roku, po przypisaniu Mazu pomocy wojskom Qing w zajęciu Tajwanu, nadano jej nazwę Tianhou Gong. Miejscowi użytkownicy hokkien nadal mówią na nią Tianfei Gong.

Miejscowi nadal nazywają świątynię Tianfei Gong, wymawianą thian-hui-king w hokkien z Quanzhou, choć w 1685 roku przemianowano ją na Tianhou Gong. Wiele świątyń Mazu na Tajwanie i w Azji Południowo-Wschodniej otrzymało stąd podział kadzidła; miejsce zwane jest świątynią przodków Mazu z Wenling.

Świątynia jest zwrócona na południe, przy ulicy Tianhou koło południowej bramy dzielnicy Licheng. Autobus 27 i system transportu blokowego starego miasta zatrzymują się na przystanku Dazhimen, kilka minut pieszo. Oś środkowa biegnie od muru zasłaniającego przez bramę górską, salę główną, salę sypialną i pawilon toaletowy, w otoczeniu wież dzwonu i bębna.

Świątynia nosi też nazwę Wendi Tianhou Zimiao, świątyni przodków Mazu, ponieważ wiele świątyń Mazu na Tajwanie i w Azji Południowo-Wschodniej wywodzi z niej swoją filię kadzidlaną. Była pierwszą świątynią Mazu w Chinach kontynentalnych wpisaną jako główny zabytek historyczny i kulturalny chroniony na szczeblu krajowym.