Anhai Longshan Temple, Świątynia buddyjska w Anhai Town, Chiny

Świątynia Anhai Longshan jest kompleksem buddyjskim w mieście Anhai z kilkoma salami poświęconymi różnym bóstwom. Budynki wykazują tradycyjną chińską architekturę z kamiennymi słupami smoków i glazurowanymi dachami, a Sala Mahaviry i Sala Czterech Niebiańskich Królów to główne struktury.

Założona między 618 a 619 rokiem u początków dynastii Tang świątynia nosiła najpierw nazwę Tianzhu, a potem sala Puxian. Odrestaurowana w 1623 za cesarza Tianqi, w 1684 otrzymała od Shi Langa fundusze na remonty i nowe budynki. Następnie rozbudowano ją w 1708, a w 1831 sale wzniesiono ponownie z kamiennymi kolumnami i ceglanymi murami. W 1983 uznano ją za Krajową Kluczową Świątynię Buddyjską.

Świątynia funkcjonuje jako żywe miejsce modlitwy, gdzie odwiedzający zapalają kadzidło i składają ofiary przed posągami przez cały dzień. Kult Guanyin pozostaje centralnym elementem obrzędów, które praktykowali tutaj mieszkańcy i pielgrzymi.

Świątynia leży u stóp góry Long we wsi Xingcuo w Anhai. Do sali Yuantong, głównej sali, wchodzi się od frontu; sala Czterech Niebiańskich Królów pełni rolę sali przedniej, a dzwonnica stoi w pobliżu. Warto wypatrzyć parę dziesięciometrowych kamiennych kolumn z naprzeciw siebie zwróconymi smokami przy sali głównej.

Świątynia jest źródłem ponad 400 świątyń Guanyin, z których wiele nadal nosi nazwę Longshan. W 1653 roku mnich Zhaoshan wyruszył z Anhai do Lukang na Tajwanie i założył tam świątynię z materiałów sprowadzonych z Jinjiang oraz kamiennych lwów wyrzeźbionych przez rzemieślników z Anhai.