Chengtian Temple, Świątynia buddyjska w dzielnicy Licheng, Quanzhou, Chiny.

Świątynia Chengtian to świątynia buddyjska w dzielnicy Licheng w Quanzhou, zajmująca ponad siedemdziesiąt mu. Zwrócona na południe, wzdłuż osi centralnej ma Salę Czterech Niebiańskich Królów, Salę Maitrei, staw wypuszczania istot żywych, Salę Mahawiry, Salę Dharmy i Salę Mandziuśriego, a po bokach wieże dzwonu i bębna oraz korytarze. Sala Mahawiry ma pięć przęseł, podwójne okapy i dachy czterospadowe oraz szczyty w kształcie jaskółczego ogona w stylu Minnan.

Świątynię Chengtian zbudowano w latach 957–958 jako Południową Świątynię Chan w południowym ogrodzie Liu Congxiao, księcia Jinjiang i jiedushi okręgu Qingyuan. W 1007 cesarz Zhenzong z dynastii Song nadał jej nazwę świątyni Chengtian. Zniszczona pod koniec Mingów, została odbudowana w 1691 za Kangxi. W 1966 Czerwona Gwardia zniszczyła salę Maitrei, salę Dharmy, wieże dzwonu i bębna, korytarze i pagody; mistrz chan Hongchuan rozpoczął renowację w 1985, ukończoną w październiku 1990.

Świątynia pełni znaczącą rolę jako jedno z trzech głównych ośrodków buddyjskich w mieście i przyciąga odwiedzających przychodzących na modły. Wnętrza są wypełnione zapachem kadzidła i zawierają liczne posągi, którym wyznawcy składają ofiary.

Świątynia jest zwrócona na południe, ale jej brama wejściowa znajduje się po stronie zachodniej i otwiera się na przejście prowadzące na wschód do sali Czterech Niebiańskich Królów; w kącie między przejściem a ulicą urządzono ogród. Sale ustawione są wzdłuż osi centralnej, więc zwiedzanie od bramy do sali Mandziuśriego odbywa się jedną trasą. Teren zajmuje ponad siedemdziesiąt mu.

Kamienny dhvaja przed salą Manjushri został wyrzeźbiony za czasów Północnej Dynastii Song i pierwotnie stał przy pałacu Tongtian u północnej bramy Quanzhou; po upadku tego pałacu ośmioboczny słup o wysokości 7 metrów i 13 kondygnacjach przeniesiono do świątyni w 1989 roku. Jego reliefy przedstawiają postacie Herkulesa, buddów, płatki lotosu, smoki w chmurach oraz motywy gór i wody.