Guanlin, Historyczny kompleks świątynny w Luoyang, Chiny

Guanlin to zespół architektoniczny z czasów dynastii Ming i Qing w dzielnicy Luolong w Luoyangu, rozplanowany wzdłuż osi północ-południe z pawilonem tańca, bramą, bramą ceremonialną, aleją kamiennych lwów i trzema głównymi halami prowadzącymi do kopca grobowego. Zajmuje ponad 180 mu, obejmuje ponad 150 sal i około 800 starych cyprysów.

Guanlin wyznacza miejsce, w którym według tradycji Cao Cao w 220 r. n.e. pochował z honorami odciętą głowę Guan Yu, przesłaną mu do Luoyangu przez Sun Quana. Świątynia istniała tu już w epoce Ming; obecny kompleks odbudowano w 1592 r., dwudziestym roku ery Wanli, i rozbudowano za Qingów. W 1666 r. cesarz Kangxi nadał mu tytuł „Lin”, czyniąc go jedyną świątynią Guan, obok Konglin w Qufu, noszącą to określenie.

Nazwę Guanlin („gaj Guana”) nadano w 1666 r. za cesarza Kangxi, gdy grobowiec otrzymał tytuł „Lin”, jak Konglin Konfucjusza w Qufu; to jedyna świątynia Guan Yu z tym określeniem. Wschodni mur bramy nosi znaki „Zhongyi” (lojalność), zachodni „Renyong” (męstwo). W bramie Yimen wisi tablica własnoręcznie napisana przez cesarzową wdowę Cixi, „Wei Yang Liu He”, oraz stela, na której wiersz Guan Yu ma być ułożony z liści bambusa.

Kompleks leży około 7 km na południe od starego miasta Luoyang, w gminie Guanlin (dzielnica Luolong). Wejście znajduje się przy bramie na południe od placu Guanlin, gdzie stoi wieża operowa Qianqiujian; dalej prowadzi oś północ–południe: brama, brama ceremonialna, aleja kamiennych lwów, sale i na końcu kopiec grobowy. Aleja kamiennych lwów jest unikatowa wśród świątyń Guan Yu.

Korytarz stel przechowuje 440 epitafiów i inskrypcji, od państwa Wei po Republikę, oraz 82 odciski, pokazywane we wschodnim skrzydle od otwarcia Muzeum Sztuki Dawnej w Luoyangu 1 stycznia 1981 r. Skrzydło zachodnie prezentuje 88 rzeźb kamiennych, od Wschodnich Hanów po Republikę, z których 25 uznano za zabytki narodowe pierwszej klasy.