Luoyang Luze Guild Hall, Krajowe dziedzictwo historyczne i kulturowe w Luoyang w Chinach

Hala cechów Luoyang Luze to zespół w oficjalnym stylu qingowskim, zwrócony z północnego wschodu na południowy zachód, długi na 150 m i szeroki na 105 m, o powierzchni 15 750 m². Wzdłuż osi środkowej następują sala tańca z podwójnym okapem, sala główna z podwójnym szczytem i sala tylna, flankowane wieżami dzwonu i bębna, galeriami i salami bocznymi. Drewno pokrywają drobne rzeźby, a bazy kolumn zdobią motywy zwierzęce i roślinne.

Kupcy z Lu'an i Zezhou w Shanxi sfinansowali budowę w 1744 r.; obiekt ukończono w 1756 r. i wykończono w 1759 r. za około 35 000 taeli srebra. Początkowo świątynia Guandiego, w okresie republikańskim przyjęła nazwę hali cechów. W 1938 r. szkoła Luze wznowiła tu naukę po pożarze szkoły Chongshi; zamknięto ją w 1944 r., a otwarto ponownie w 1945 r. do 1948 r. W 1981 r. miejsce stało się muzeum, a w 2001 r. uznano je za zabytek narodowy.

Nazwa hali pochodzi od prefektur Lu'an i Zezhou w Shanxi, których kupcy ją sfinansowali; miejscowi nazywają ją Halą Wschodnią, naprzeciw Hali Zachodniej kupców z Shaanxi i Shanxi. Od 1988 roku mieści Muzeum Ludowe Luoyangu, poświęcone zwyczajom Henanu.

Wejście znajduje się pod numerem 433 przy Xinjie, w dzielnicy Chanhe, blisko skrzyżowania z Jiudu East Road, na wschód od starego miasta i na zachód od rzeki Chan. Teren jest płaski i zwiedza się go pieszo; muzeum zajmuje sale rozmieszczone wokół dwóch kolejnych dziedzińców. Zarezerwuj czas na rzeźby w drewnie i stele z czasów Qianlong.

Hala gildii była pierwotnie świątynią Guandi poświęconą Guan Yu, bogu wojny i bogactwa; stela z 1756 r. wymienia ośmiu kupców z Lu'an i Zezhou jako założycieli, a ta z 1767 r. wylicza 220 firm luze, które ofiarowały 36 243 taeli srebra na ziemię kadzidlaną.