Cordón del Azufre, Kompleks wulkaniczny w Andach Środkowych, Chile

Cordón del Azufre to nieczynny kompleks wulkaniczny na granicy Argentyny i Chile, złożony z czterech kraterów ułożonych w kierunku północ-południe na 5-kilometrowym grzbiecie. Lawy pokrywają 60 km², w tym pole o powierzchni 25 km² po wschodniej stronie. Najmłodsza część, La Moyra, wypuściła potok lawy o długości 6 km na zachód i 3 km na wschód.

Wulkan powstał w wyniku procesów tektonicznych, gdzie płyta Nazca zagłębia się pod płytę Południowoamerykańską w tym regionie. Ciągła konwergencja płyt powodowała aktywność wulkaniczną przez miliony lat, która ukształtowała kompleks w jego obecną formę.

Obszar jest niezamieszkany i odległy, więc nie ma tam lokalnych społeczności ani tradycji rolniczych. Nazwa odnosi się do złóż siarki wulkanu, które są także źródłem siarki w Salar de Gorbea. Wulkan bywa mylony z sąsiednim Lastarria.

Do wulkanu nie prowadzą żadne drogi ani znakowane szlaki, a obszar jest niezamieszkany i odległy, więc dotarcie wymaga wcześniej zorganizowanej wyprawy. Klimat jest suchy i wietrzny, z dużymi wahaniami temperatury, a teren jest niemal pozbawiony ciągłych cieków. Położenie na granicy Argentyny i Chile oznacza konieczność sprawdzenia formalności wjazdowych po stronie, z której się podchodzi.

Od lat 1996–1998 elipsa o powierzchni 2000 km² między Lastarrią a Cordón del Azufre podnosi się; obszar nazwano Lazufre od obu wulkanów. Dane o deformacji wskazują, że wypiętrzanie trwa co najmniej 400 000 lat, co czyni go jednym z największych takich systemów na Ziemi, porównywalnym z Long Valley i Yellowstone.