Rapa Nui National Park, Park narodowy i obiekt UNESCO na Wyspie Wielkanocnej, Chile

Park Narodowy Rapa Nui zajmuje 7150,88 hektara, około 43,5% Wyspy Wielkanocnej, i dzieli się na dziewięć odrębnych części, przy czym wysepki (Motus) liczone są jako jedna. Chroni 887 moai wykutych w skale wulkanicznej, ceremonialne ołtarze ahu, na których stały, malowidła jaskiniowe i petroglify oraz jeziora kraterowe Rano Kau, Rano Raraku i Rano Aroi, jedyne zbiorniki wody na wyspie. Rzeźba terenu jest wulkaniczna i trójkątna, z rzadkimi krzewami i zasadzonymi lasami eukaliptusowymi.

Polinezyjscy osadnicy przybyli na wyspę około czwartego do dwunastego wieku i później wyrzeźbili figury moai z kamienia wulkanicznego między czternastym a siedemnastym wiekiem. Budowanie posągów ostatecznie spowolniło się w miarę transformacji społeczeństwa.

Nazwa wyspy, Rapa Nui, pochodzi od XIX-wiecznego gościa z Tahiti, który uznał ją za większą od Rapa; nui znaczy duża. Moai wykuwano z żółtobrązowego tufu wulkanicznego wydobywanego tylko w Ranu Raraku, część z czerwonej scoria. Platformy ceremonialne zwane ahu stawiano blisko wybrzeża i równolegle do niego.

Wstęp wymaga biletu kupionego na wejściu do parku, a odwiedzający muszą pozostawać na oznaczonych ścieżkach i w wyznaczonych obszarach, aby chronić witryny. Większość głównych atrakcji można zobaczyć w ciągu kilku godzin lub w półdniowym spacerze, a dostępni są przewodnicy, którzy mogą udzielić kontekstu i informacji.

Moai zostały wyrzeźbione w żółto-brązowym tufie wulkanicznym występującym tylko w Rano Raraku po południowo-wschodniej stronie wyspy. W kamieniołomie pozostaje wiele niedokończonych posągów, a niektóre wykonano również z czerwonej scoria.