Ahu Akivi, Platforma archeologiczna na Wyspie Wielkanocnej, Chile

Ahu Akivi to prostokątna kamienna platforma ze skrzydłami wystającymi na północ i południe, do której prowadzi rampa, a przed nią rozciąga się plac ceremonialny o długości 25 metrów ku zachodowi. Stoi na niej siedem moai o jednakowym kształcie i rozmiarze, wykutych z szarobrązowej skały z wydatnymi brwiami i długim prostokątnym nosem. Pod nimi biegnie niski mur z ciemnych, nierównych kamieni, a przed nim w trawie leżą rzędy małych okrągłych kamieni.

Ahu Akivi został zbudowany w dwóch fazach przez lud Rapa Nui. Centralna prostokątna platforma ze skrzydłami północnym i południowym, rampa dojazdowa i 25-metrowy plac ceremonialny po zachodniej stronie pochodzą z XVI wieku; siedem moai o jednakowych rozmiarach wzniesiono na początku XVII wieku. W 1960 roku William Mulloy i Gonzalo Figueroa García-Huidobro zastali posągi przewrócone i je odrestaurowali.

Siedem moai przedstawia zwiadowców wysłanych przez kapłana Hotu Matu'a, którzy czekali na króla; w przeciwieństwie do innych posągów wyspy patrzą w stronę morza. Miejsce należy do Miru, najwyższego rangą klanu, i daje nazwę jednemu z siedmiu regionów Parku Narodowego Rapa Nui.

Ahu Akivi leży w głębi wyspy, na południowym zboczu Maunga Terevaka, na wysokości 140 metrów i około 10 kilometrów na północ od Hanga Roa; prowadzi tam droga w głąb wyspy przez stożek Terevaka. Siedem moai patrzy w stronę zachodu słońca w czasie równonocy wiosennej, więc popołudniowe światło pada na ich twarze. Teren wokół platformy jest płaski i rolniczy.

Posągi moai są wyrównane według precyzyjnych obliczeń astronomicznych i patrzą dokładnie na punkt, w którym słońce zachodzi podczas równonocy wiosennej. To wyrównanie ujawnia zaawansowaną wiedzę astronomiczną starożytnych ludzi Rapa Nui.