Rano Kau, Wulkan tarczowy w Gminie Rapa Nui, Chile.

Rano Kau to wygasły wulkan tarczowy o wysokości 324 m, który tworzy południowo-zachodni cypel Wyspy Wielkanocnej. Jego krater, szeroki na prawie milę, zawiera jedno z trzech naturalnych jezior słodkowodnych wyspy, około 100 m nad poziomem morza i ponad 200 m poniżej najwyższego grzbietu. Wewnętrzne ściany mają nachylenie od 65° przy krawędzi do 45° przy brzegu jeziora, a zerodowany stożek opada do morza wysokimi klifami.

Formacja wulkaniczna rozwinęła się podczas plejstocenu poprzez przepływy lawy bazaltowej, przy czym najmłodsze skały pochodzą sprzed 150.000 do 210.000 lat. Ta starożytna aktywność geologiczna zasadniczo ukształtowała krajobraz wyspy.

Wioska ceremonjalna Orongo znajduje się na granicy między krawędzią krateru a wewnętrzną ścianą, pełna petroglyfów i starożytnych struktur kamiennych. To miejsce pokazuje, jak ludzie Rapa Nui gromadzili się w tym wyjątkowym miejscu do wykonywania ważnych rytułów.

Do krawędzi krateru i Orongo można dojechać drogą z Hanga Roa; północne zbocze wulkanu opada ku międzynarodowemu lotnisku Mataveri. Ścieżki na krawędzi są nieosłonięte nad kalderą o szerokości 1,5 km, której wewnętrzne ściany mają nachylenie od 45° do 65°. Przy Orongo klif opada pod kątem 50° około 300 m do morza.

Ostatni dziki toromiro rósł na wewnętrznym zboczu krateru, aż został ścięty na opał w 1960 roku. Krater dostarczał też obsydianu kamieniarzom wyspy, a na początku XX wieku zarządca wyspy sfotografował parę wydobywającą się ze ściany krateru.