Terevaka, Wulkan tarczowy na Wyspie Wielkanocnej, Chile

Mauŋa Terevaka to nieregularny stożek wulkaniczny zajmujący około 80% powierzchni Wyspy Wielkanocnej, a jego szczyt jest najwyższym punktem wyspy. Na zboczach znajdują się liczne stożki żużlowe i kratery, w tym Rano Aroi z jednym z trzech jezior wyspy, oraz ponad 800 jaskiń, takich jak Ana Te Pahu, Ana Te Pora i Ana Kakenga.

Terevaka jest najmłodszym z trzech głównych wulkanów Wyspy Wielkanocnej; jego aktywność dokończyła trójkątny kształt wyspy. Źródła hiszpańskie lokują jego powstanie w procesie erupcyjnym około 12 000 lat temu, z ostatnim wypływem lawy około 10 000 lat temu. Pole lawowe Roiho datowano na 110 000–150 000 lat, a wulkan ma mniej niż 400 000 lat.

Ahu Vaimata i Ahu Maitaki Te Moa to główne platformy ceremonialne na zboczach Terevaki, a w jej zboczach znajduje się ponad 800 jaskiń, w tym Ana Te Pahu, zwana Jaskinią Bananów z powodu roślinności przy wejściu, Ana Te Pora oraz Ana Kakenga, Jaskinia Dwóch Okien. Trudny dostęp sprawia, że miejsca te są rzadziej odwiedzane niż inne na wyspie.

Oznaczony szlak turystyczny prowadzi spod Ahu Akivi na szczyt, a tam i z powrotem trwa około cztery godziny. Pogoda może się szybko zmienić, dlatego zadbaj o wodoodporną odzież i solidne buty trekkingowe.

Szczyt jest jednym z najbardziej izolowanych miejsc na Ziemi, bez wyższych szczytów w promieniu około 2.800 kilometrów. To niezwykłe geograficzne położenie uczyniło górę naturalnym punktem odniesienia dla pierwszych polinezyjskich osadników.