Эрмитажный гараж, Garaż cesarski w Państwowym Muzeum Ermitażu, Sankt Petersburg, Rosja.

Garaż Ermitażu to parterowy budynek użytkowy z dachem czterospadowym, położony na dziedzińcu Zapadina Cziornogo Projezda Pałacu Zimowego w Petersburgu. Architekt Nikołaj Kramskoj zaprojektował go w latach 1910–1911 z bloków żużlobetonowych na zaprawie z wysokiej marki cementu portlandzkiego. Elewacje, przywrócone do pierwotnego koloru czerwonej cegły, są prawie pozbawione dekoracji; żelazną więźbę dachową wykonały Petersburskie Zakłady Metalowe.

Car Mikołaj II nakazał wznieść ten budynek w latach 1910-1911 na potrzeby dworu cesarskiego, a projekt prowadził architekt Nikołaj Kramskoj. Ściany zbudowano z bloków żużlowych, materiału wówczas nowego i eksperymentalnego.

W garażu stała cesarska flota Delaunay-Belleville, Rolls-Royce’ów i Mercedesów-Benz, jeden z największych i najlepiej wyposażonych parków samochodowych Imperium Rosyjskiego. Za bramą wjazdową w myjni zachowała się żeliwna podstawa dystrybutora benzyny i odpływy połączone z kanalizacją dziedzińca.

Garaż znajduje się w Zapadinie Czornogo projezda, wewnętrznym dziedzińcu Pałacu Zimowego, i widać go z okien sali Gieorgijewskiej oraz przejścia Siwkowskiego. Nie jest to sala wystawowa: budynek nadal służy jako garaż działu transportu samochodowego Państwowego Ermitażu, dlatego nie jest udostępniony zwiedzającym.

Na dachu zachowały się oryginalne nasady wentylacyjne w kształcie elementów zbroi rycerskiej. Wnętrze myjni zachowało żeliwną podstawę pod dystrybutor benzyny i odpływy połączone z kanalizacją dziedzińca. Ceglastoczerwoną elewację odtworzono na stulecie budynku w 2011 roku według projektu architekta W. W. Jefimowa.