Pałac Zimowy, Pałac cesarski i muzeum w dzielnicy Dvortsovy, Sankt Petersburg, Rosja.
Pałac Zimowy to wydłużony prostokąt jasnozielonych murów z białymi kolumnami i złoconymi zdobieniami, którego główna fasada ma 215 metrów długości i 30 metrów wysokości. Środkowa część wznosi się ponad linię dachu pod kopułą i masztem z flagą, a wzdłuż dachu stoją posągi i urny. Wnętrze mieści 1500 pomieszczeń, 1945 okien i 117 schodów.
Obecny pałac jest czwartym wzniesionym w tym miejscu; Bartolomeo Rastrelli zbudował go w latach 1754–1762 dla carycy Elżbiety I w stylu baroku elżbietańskiego. Był oficjalną rezydencją zimową Romanowów od 1762 do 1904 roku, gdy Mikołaj II przeniósł się do pałacu Aleksandrowskiego w Carskim Siole. Po rewolucji lutowej 1917 roku obradował tu Rząd Tymczasowy, a w październiku pałac szturmowali czerwoni gwardziści i marynarze.
Pałac mieści zbiory Ermitażu od 1920 roku, gdy Państwowe Muzeum Rewolucji dzieliło go z nimi do 1941 roku. Nazwa pochodzi od jego roli zimowej rezydencji Romanowów, zamieszkanej od 1732 roku. Koty trzymane przeciw gryzoniom od czasów Piotra I wciąż żyją w piwnicach, gdzie w 2008 roku naliczono ich 50.
Pałac leży między nabrzeżem Pałacowym a placem Pałacowym; wejście dla zwiedzających do muzeum Ermitażu znajduje się od strony dziedzińca, dostępne z placu. Budynek ma 1500 pomieszczeń i 117 klatek schodowych, więc lepiej wybrać kilka sal niż przechodzić całość. Kanał Zimowy biegnie wzdłuż zachodniej strony ku Newie.
Pożar z 1837 roku wymagał całkowitej przebudowy wnętrz, a architekci Stasov, Briullov i Staubert ukończyli restaurację w zaledwie 15 miesięcy, jednocześnie wprowadzając nowocześniejsze systemy ogrzewania i wentylacji w przeprojektowanych przestrzeniach.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 521 współtwórców z całego świata.