Kyakhta Local Museum, Muzeum krajoznawcze w Kiachcie, Buriacja, Rosja

Muzeum Krajoznawcze w Kiachcie imienia akademika W. A. Obruczewa mieści się w dwupiętrowym budynku przy ulicy Lenina 49, wzniesionym w 1847 roku przez kupca Nerpina dla czteroklasowej szkoły miejskiej. Jego 14 sal prezentuje zbiory z zakresu archeologii, geologii, botaniki i etnografii okolic Kiachty, w tym znaczący zespół zabytków z okresu huńskiego.

Założone 1 stycznia 1890 r. z inicjatywy P. S. Michny, miejscowych kupców, zesłańców i inteligencji Kiachty, jest najstarszym istniejącym muzeum w Republice Buriacji. W 1894 r. weszło w skład oddziału troickosawsko-kiachtyńskiego Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego, którym kierował lekarz J. D. Talko-Gryncewicz. W 1922 r. Republika Dalekiego Wschodu przekazała mu dwupiętrowy budynek dawnej czteroklasowej szkoły miejskiej, wzniesiony w 1847 r. przez kupca Nerpina, a w 1940 r. nadano mu imię akademika W. A. Obruczewa.

Wiele eksponatów pochodzi bezpośrednio z handlu, który przez wieki czynił to miasto graniczne jednym z głównych punktów wymiany między Rosją i Chinami. Przechodząc przez sale, można zobaczyć, jak towary i codzienne zwyczaje z obu stron granicy odcisnęły piętno na lokalnym życiu.

Muzeum zajmuje dwupiętrowy budynek dawnej czteroklasowej szkoły miejskiej, wzniesiony przez kupca Nerpina w 1847 r. przy ulicy Lenina 49. W 14 salach stałe wystawy opowiadają o założeniu Kiachty, osadzie handlowej i kolekcji huńskiej. Wycieczki z przewodnikiem obejmują też historyczne miasto, cerkwie prawosławne oraz cmentarzyska huńskie Ilmowaja Pad i Caram.

1 stycznia 1924 r. kolekcja muzeum liczyła 19 989 obiektów, a w 1923 r. odwiedziło je 4190 osób. Latem 1930 r. jego pracownicy badali step Borgoy, gromadząc 350 gatunków roślin, 32 próbki gleby, 200 próbek skał, około 1000 owadów i 20 węży, oraz znaleźli kamień jeleni kilka kilometrów na wschód od Borgoy.