Holy Mandylion church, Cerkiew prawosławna w Starosielengińsku, Rosja

Kościół Świętej Mandylii to zrujnowana prawosławna sobór z pięcioma kopułami na prawym brzegu Selengi koło Nowoselenginska. Wzniesiona z cegły w latach 1784–1789, miała 25,6 na 49,6 metra i około 40 metrów wysokości. Od 1936 roku usuwano krzyże, w latach 50. XX wieku wysadzono cele mnisze i rozebrano część kopuł; szkielet budowli służył później jako obora.

Drewniany sobór Zbawiciela z trzema ołtarzami, wysoki na 32 metry, zbudowano w 1665 roku przy zakładaniu twierdzy Selenginsk; spłonął 4 kwietnia 1780 roku. Kamienną katedrę rozpoczęto 14 maja 1784 roku dzięki wsparciu cesarzowej Katarzyny II i datkom, a ukończono 13 czerwca 1789 roku. Architektem był Worotnikow, samouk, mieszczanin z Tiumenia; wykonawcami byli Iwan Basow i Dmitrij Pachołkow. W posadzkę dolnej cerkwi wmurowano płytę z grobu zesłanego hetmana Demjana Mnogogriesznego.

Nazwa nawiązuje do Mandylionu, nieuczynionego ręką ludzką wizerunku Chrystusa, któremu poświęcono górny ołtarz główny; w dolnej cerkwi znajdował się ołtarz wielkiej męczennicy Katarzyny, w podzięce cesarzowej Katarzynie II. Podczas budowy w posadzkę dolnej cerkwi wmurowano płytę nagrobną zesłanego hetmana Demjana Mnogogriesznego. Od lat 30. XX wieku budynek nie służy kultowi.

Sobór stoi w ruinie na prawym brzegu Selengi koło Nowosielenginska, obok zachowanej kaplicy Świętego Krzyża; te dwa obiekty to wszystko, co zostało ze starego Sielenginska. Od 1936 r. usunięto krzyże, a później budynek służył jako obora, więc nie ma tu nabożeństw ani godzin zwiedzania. Dojeżdża się drogami do Nowosielenginska i ogląda mury z zewnątrz.

Podczas budowy w podłogę dolnej cerkwi wmurowano płytę z grobu zesłanego hetmana Demjana Mnogogriesznego. Architektem był samouk, mieszczanin tiumeński Worotnikow, a wykonawcami – przyszły kupiec sielegiński Iwan Basow i kupiec Dmitrij Pachołkow.