Kharaty, Chroniony obszar górski w pobliżu jeziora Bajkał, Buriacja, Rosja
Kharaty to botaniczny pomnik przyrody o wysokości 922 metrów na lewym brzegu Selengi, 3 km na zachód od Zarubina w rejonie dzydińskim Buriacji. Zbocza są łagodne poza skalistym, stromym zboczem zachodnim, a obszar chroniony zajmuje 1,5 km². Na szczycie stoi znak geodezyjny i wznosi się obo.
Kharaty to dawny wulkan; w okolicy wciąż można znaleźć skamieniałości pochodzenia wulkanicznego. Góra jest botanicznym pomnikiem przyrody Buriacji chroniącym reliktowy górski las trawiasto-krzewiowy, obiekt modelowy do badań i monitoringu tego ekosystemu. Buriacka legenda o Kharbaczu, bracie Czyngis-chana, spisana przez Ya. S. Smoleva w 1900 r., wyjaśnia nazwę: ze szczytu widać całą dolinę Selengi od Ust-Kiachty po ujście Dżidy.
Kharaty to święte miejsce dla miejscowych Buriatów, którzy wierzą, że mieszkają tu duchy opiekuńcze okolicy. Na szczycie stoi obo, stos kamieni używany do składania ofiar. Nazwa pochodzi z buriackiej legendy o Kharbaczu, bracie Czyngis-chana, który wszedł na wzgórze, by się rozejrzeć; „patrzeć” po buriacku to „characha”, od czego wywodzi się Kharaty.
Kharaty leży 3 km na zachód od Zarubina w rejonie dzidyńskim, na lewym brzegu Selengi; na szczycie o wysokości 922 m stoi znak geodezyjny. Zbocza są łagodne poza skalistym, stromym zboczem zachodnim, dlatego podejście od zachodu jest najtrudniejsze. Obszar chroniony ma 1,5 km² i służy jako teren wzorcowy do szkolnych zajęć terenowych, więc grupy trzymają się gruntu i nie zrywają rzadkich roślin.
Charaty to dawny wulkan, a w jego okolicach wciąż można znaleźć skamieniałości pochodzenia wulkanicznego. Nazwa pochodzi od buriackiego słowa „characha” (patrzeć): ze szczytu widać całą dolinę Selengi, od Ust-Kiachty po ujście do Dżidy. Na szczycie stoi znak geodezyjny.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 206 współtwórców z całego świata.