Mausoleum of the Conocchia

Mauzoleum Conocchia to rzymska struktura pogrzebowa z jedenastu niszy zaprojektowanymi do przechowywania urn pogrzebowych, z sześcienną podstawą, zakrzywioną sekcją pośrodkową i kopułowatą koroną. Dwupoziomowy projekt demonstruje rzemiosło charakterystyczne dla rzymskiej architektury pogrzebowej.

Pomnik pochodzi z okresu rzymskiego i został później gruntownie restaurowany podczas panowania Ferdynanda IV Burbona. Architekt Carlo Vanvitelli zmodyfikował części oryginalnej struktury, zachowując jej rzymski charakter.

Tradycja lokalna łączy to miejsce z Flavią Domitillą, niecką cesarza Wespazjana, która była prześladowana za swoją wiarę chrześcijańską i podobno spoczywa tutaj. To powiązanie nadało witrynie duchowe znaczenie na przestrzeni wieków.

Pomnik stoi wzdłuż antycznej Via Appia, jednej z głównych dróg cesarstwa rzymskiego, co ułatwia jego lokalizację. Odwiedzający powinni nosić wygodne buty, ponieważ otoczenie jest wiejskie, a dostęp wymaga spaceru po otwartym terenie.

Struktura zawdzięcza swoją nazwę podobieństwu do conocchia, tradycyjnego narzędzia do przędzenia używanego w pracy tekstylnej. Ten niezwykły wybór nazwy pokazuje, jak rzymskie pomniki pogrzebowe stały się częścią codziennego języka ludzi lokalnych.