Forte Preara, Forteca wojskowa w Weronie, Włochy

Forte Preara to niewielki poligonalny fort na wzniesieniu na północ od zamku Montorio, na grzbiecie dzielącym Valpantenę od doliny Mizzole. Nieregularny plan dostosowano do grzbietu: front ziemny z suchą fosą, jednokondygnacyjny korpus kazamatowy zwrócony ku dolinie Mizzole i dziedziniec zamknięty murem ze strzelnicami oraz kazamatową kaponierą na wysuniętym narożniku. Rampa prowadzi na otwartą baterię północną, pod którą znajduje się odporny na bomby magazyn prochu.

Zbudowany w latach 1859–1860 przez Cesarsko-Królewskie Biuro Fortyfikacji w Weronie, fort otrzymał nazwę Werk John na cześć barona Franza von Johna, odznaczonego za Goito i Volta Mantovana. Był punktem oparcia lewego brzegu Adygi w drugim polu ufortyfikowanym, a jego północna bateria pod gołym niebem krzyżowała ogień z wieżami Maksymiliańskimi na Monte Gaina.

Fort nosi imię barona Franza von Johna, odznaczonego za działania w bitwach pod Goito i Volta Mantovana; w 1866 został szefem sztabu armii arcyksięcia Albrechta. Nazywa się też forte Montorio, a pierwotnie Werk John. Wciąż widać suchą fosę wykutą w skale i kwadratową kaponierę strzegącą zachodniego wejścia.

Miejsce jest dostępne pieszo, choć wymaga stałego wznoszenia się na wzgórze. Nosić solidne obuwie, a cień w obrębie murów zapewnia ulgę od ekspozycji na słońce.

Forteca była pierwotnie wyposażona w różne rodzaje armat umieszczone strategicznie wzdłuż murów. Ślady tego oryginalnego uzbrojenia są nadal widoczne w stanowiskach artyleryjskich podczas zwiedzania.