Porta Vescovo, Verona, Brama miejska w Weronie, Włochy

Porta Vescovo to brama w murach magistralnych Werony, na lewym brzegu Adygi. Jej renesansowa fasada z 1520 roku od strony przedpola zachowuje centralny łuk triumfalny i dwa małe portale boczne z gładkiego białego kamienia w porządku doryckim; dziewiętnastowieczne rozbudowy dodały dwa duże łuki boczne i neoklasyczne wieżyczki. Strona miejska jest oblicowana tufem i cegłą w stylu Rundbogenstil, z podwieszonymi łukami i wielobocznymi blankami.

Pierwszą bramę wzniesiono w latach 1287–1289 za Alberta della Scala. W 1520 roku nowa brama zastąpiła poprzednią; tradycyjnie przypisuje się ją Giovanniemu Marii Falconettowi, a nie Teodorowi Trivulziowi. Cesarsko-Królewski Urząd Fortyfikacji powiększył ją w latach 1840–1850 i gruntownie przekształcił w latach 1862–1863 według projektu Antona Narediego Reinera.

Brama ukazuje centralny łuk i kamienne detale typowe dla architektury renesansowej, dobrze widoczne z ulicy. Dziś służy jako codzienne przejście dla pieszych i rowerzystów poruszających się po tej części miasta.

Brama znajduje się tuż obok stacji kolejowej Verona Porta Vescovo, co ułatwia dotarcie do niej pieszo z peronu. Stamtąd historyczne centrum jest w zasięgu krótkiego spaceru, a wzdłuż trasy widoczne są fragmenty starych murów miejskich.

Pochodzenie nazwy jest niepewne: jedna hipoteza wiąże ją z prawami celnymi biskupa Werony w epoce komunalnej do towarów wwożonych do miasta tą bramą; według innej biskupi przybywający z Wenecji przechodzili przez nią pod panowaniem weneckim. Brama dała też nazwę pierwszemu dworcowi Werony, otwartemu w 1847 roku w pobliżu.