Castello di Montorio, Zamek w dzielnicy Montorio, Werona, Włochy

Castello di Montorio obejmuje pozostałości średniowiecznego castrum, założonego w X wieku na rzymskich fundamentach i ukończonego w drugiej dekadzie XII wieku, oraz wielką baterię artyleryjską z XIX wieku. W północnym obwodzie wznosi się wysoki stołp z ciosanych bloków tufu na marmurowej podstawie, z ceglaną nadbudową i występującymi elementami Scaligerów z lat 1360-1380. Przy wschodnim narożniku stoi zamknięta wieża z XII wieku z surowego tufu.

Średniowieczny castrum pochodzi z X wieku i został ukończony w drugiej dekadzie XII wieku na rzymskich pozostałościach. W drugiej połowie XIV wieku Scaligerowie wzmocnili go i dodali bastię. Opuszczony w epoce weneckiej i już zrujnowany w XVIII wieku, został częściowo rozebrany w XIX wieku, gdy wbudowano weń wielką baterię austriacką.

Nazwa zamku pochodzi od wzgórza Montorio Veronese, ostatniego grzbietu wysuniętego na południe nad równinę. Obiekt jest otwarty przez cały rok, także z przewodnikiem i podczas wydarzeń, a odrestaurowany prochownia jest czynna od 2010 roku. Zewnętrzny odwach na północnym zboczu jest dziś domem rolniczym.

Dla zwiedzających otwarty jest tylko duży dziedziniec, dostępny przez dziewiętnastowieczne wejście; pozostałą część zamku zamyka ogrodzenie. Prochownię oraz średniowieczne mury i wieże stołpu odrestaurowano w 2010 roku. Stołp można zwiedzać przez cały rok, także na trasach z przewodnikiem i podczas wydarzeń.

Austriacy wyburzyli prawie całkowicie średniowieczne mury południowe i wschodnie zewnętrznego obwodu, aby urządzić stanowiska artyleryjskie; pozostały tylko mury fundamentowe. Prochownię odrestaurowano i przywrócono do użytku w 2010 roku, podobnie jak średniowieczne mury i wieże stołpu.