Église des Grands-Carmes, Kościół katolicki w 2. dzielnicy, Marsylia, Francja

Kościół Grands-Carmes wznosi się na butte des Carmes w 2. dzielnicy Marsylii. Jego fasada z różowego i kremowego kamienia ma rozetę nad niszą z figurą Matki Bożej z Góry Karmel oraz kwadratową wieżę z zegarem i małą kopułą. Wnętrze zawiera dziewięć ołtarzy bocznych i ołtarz główny z pozłacanego drewna, rozpoczęty w 1733 roku przez Antoine'a Duparca i Jean-Gottlieba Courlaffsky'ego.

Wypędzeni z Ziemi Świętej karmelici osiedli około 1238 roku w Les Aygalades pod Marsylią, a w 1285 roku uzyskali zgodę na założenie klasztoru wewnątrz murów, na wzgórzu Roquebarbe, dzisiejszym butte des Carmes. Obecny kościół wznoszono od 1603 roku, gdy biskup Frédéric Ragueneau położył kamień węgielny, do 1640 roku, daty kamienia węgielnego dzwonnicy. W 1790 roku klasztor zamknięto, a zakonników wypędzono; od 1803 roku kościół służył ponownie jako parafialny.

Kościół zachowuje dziewięć ołtarzy bocznych poświęconych Ukrzyżowaniu, Matce Bożej z Góry Karmel, Narodzeniu Chrystusa, Odkupicielowi, Sercu Jezusa, Grobowi Świętemu, Józefowi z Nazaretu, Teresie z Ávili i uwolnieniu dusz czyśćcowych. Ołtarz główny, obecny od 1733 roku, jest dziełem Antoine'a Duparca i Jeana-Gottlieba Courlaffsky'ego. Szafa organowa pochodzi z 1640 roku, natomiast organy z 1884 roku autorstwa François Madera nie są już sprawne.

Kościół wznosi się na butte des Carmes przy place des Grands-Carmes, między place Jules-Guesde i place Sadi-Carnot (2. dzielnica), kilka kroków od rue de la République. Nie służy już kultowi i jest stale zamknięty, więc wnętrza nie można zwiedzać; z placu widać fasadę, rozetę i kwadratową wieżę z ośmioboczną górną kondygnacją.

Wieża dzwonów została przekształcona z kwadratu na ośmiokąt po tym, jak rogi oryginalnej struktury pogorszyły się w czasie. To niezwykłe dostosowanie architektoniczne jest widoczne dzisiaj i pokazuje, jak budynek przystosował się do zużycia.