Église Saint-Théodore, Kościół barokowy w 1. dzielnicy, Marsylia, Francja.

Kościół Saint-Théodore to XVII-wieczny kościół barokowy przy 3 rue des Dominicaines w Marsylii. Jego fasada ma cztery pilastry, trójkątny fronton i trzy rzeźby z 1857 roku: Maryję Pannę nad głównymi drzwiami, św. Ludwika z koroną cierniową po prawej i św. Teodora po lewej. Wnętrze ma pięcioprzęsłową nawę z nawami bocznymi i eliptyczną kopułę nad trzecim przęsłem od absydy, oświetloną ośmioma oknami.

Bracia rekolekci osiedlili się około 1633 roku na Coulet de Saint-Jérôme, poza średniowiecznymi murami, i zbudowali jeden z największych klasztorów swojego zakonu. Kościół, wówczas pod wezwaniem św. Ludwika i św. Antoniego Padewskiego, został poświęcony 21 października 1648 roku przez biskupa Étienne'a de Puget. Podczas rewolucji wirydarz stał się arsenałem gwardii narodowej; 28 kwietnia 1792 roku gwardziści grający w jeu provençal kulami armatnimi wywołali wybuch, w którym zginęło trzydzieści osiem osób. Klasztor sprzedano w 1792 roku, a kościół w 1802 roku stał się parafialny.

Kościół jest poświęcony świętemu Teodorowi, biskupowi Marsylii w latach 582–591, i otrzymał to wezwanie, gdy w 1802 roku stał się kościołem parafialnym. Wnętrze zdobi szafa organowa przedstawiająca Christophe'a Andraulta de Langeron, nadzorcę galer podczas zarazy, a malowidła sklepienia Antoine'a Subleta przypominają kradzież cyborium w 1829 roku. Ołtarz główny wykonano z wielobarwnych marmurów z barankiem paschalnym w centrum.

Kościół znajduje się na ulicy Rue des Dominicaines w historycznym centrum i przyjmuje odwiedzających w regularnych godzinach otwarcia. Regularne koncerty odbywają się tutaj, aby wspierać konserwację budynku.

Instalacja organów wymagała specjalnego pozwolenia poprzez bullę papieską od papieża Benedykta XIV. Ten wyjątek omijał surowe zasady, które normalnie regulowały komunę Rekoletów.