Sanctuary of Pandion, Greckie sanktuarium na Akropolu, Ateny, Grecja.
Świątynia Pandionu jest prostokątną strukturą na wolnym powietrzu na Akropolu, podzieloną wewnętrznym murem na dwie równe strefy. Przestrzeń była dostępna przez kolumnowy portyk na zachodniej fasadzie.
Budowlę utożsamianą ze świątynią wzniesiono w późnym V wieku p.n.e. na terenie wyrównanym pod mur obwodowy Akropolu, w miejsce wcześniejszej klasycznej struktury rozebranej dla niej. Jej fundamenty odsłonięto podczas wykopalisk rozpoczętych w 1885 roku przez Panagiotisa Kawwadiasa z Georgiem Kawerau, który w latach 1887–1888 zbudował tam małe muzeum. W Perserschutt znaleziono Moschophorosa i inne rzeźby.
Pandion był eponimicznym herosem attyckiego fylu Pandionis; według tradycji jego członkowie gromadzili się tutaj, by obchodzić Pandie, święto poświęcone Zeusowi w miesiącu Elafebolion, od połowy marca do połowy kwietnia, towarzyszące Wielkim Dionizjom. Znaczenie tego święta stopniowo malało, co mogło przyczynić się do porzucenia miejsca.
Fundamenty budynku IV leżą w południowo-wschodnim narożniku Akropolu, około 25 m na wschód od Partenonu, w miejscu zajętym później przez stare Muzeum Akropolu zbudowane przez Georga Kaweraua w latach 1887–1888. Teren jest odkryty, bez cienia i schronienia, a dochodzi się do niego pieszo po nierównej skale stanowiska archeologicznego.
Identyfikacja z Pandionem opiera się na propozycji Gorhama P. Stevensa z 1946 r., a nie na bezpośrednich dowodach. Noel Robertson umieszczał sanktuarium przy świątyni Zeusa Polieusa i przypisywał Budynek IV Erechteuszowi. W fundamentach znaleziono rzeźby z Perserschutt z 480 r. p.n.e., w tym Moschophorosa.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 406 współtwórców z całego świata.