Aglaureion, Starożytne greckie sanktuarium na Akropolu, Ateny, Grecja

Aglaureion to niewielkie starożytne greckie sanktuarium na wschodnim zboczu Akropolu, położone w dużej naturalnej wnęce i obrębie kultowym pod jedną z grot Akropolu. Znaleziona w 1980 roku stela honorowa, wciąż przymocowana do podstawy, wyznacza peribolos sanktuarium.

Stanowisko było używane w czasach klasycznych, ale straciło znaczenie w późniejszych okresach. Przełomowy moment nastąpił w 480 r. p.n.e., gdy siły perskie użyły tego miejsca, aby dostać się do Akropolu.

Praktykę kultową w Aglaurejonie poświadcza inskrypcja IG II³ 1, 1002 z 250/49 r. p.n.e., honorująca kapłankę Timokrite i nakazująca ofiary wstępne (eisagōgeia) oraz całonocne czuwanie (pannychis). Ateńscy efebowie, młodzieńcy w szkoleniu wojskowym, składali tu coroczną przysięgę, o czym mówią Demostenes 19.303 i opracowanie Parkera.

Stanowisko jest dostępne z głównego wejścia Akropolu i znajduje się na skalnym zboczu z nierównym terenem. Odpowiednie obuwie pomaga w bezpiecznej eksploracji terenu.

Wykopaliska na Peripatosie w 1980 roku odsłoniły na wschodnim zboczu stelę ku czci Aglauros, wciąż przymocowaną do podstawy i datowaną na III wiek p.n.e. Przechowywana jest w Muzeum Akropolu pod numerem inwentarzowym Ακρ. 13372. Przed tym odkryciem badacze umieszczali sanktuarium na zboczu północnym, przy źródle mykeńskim.