Vatopedi Monastery, Prawosławny klasztor na Górze Athos, Grecja

Monaster Watopedi to prawosławny klasztor na półwyspie Athos z wieloma solidnymi budynkami z umocnionymi murami i wyłożonym kamieniami dziedzińcem. Kompleks wykazuje typową architekturę klasztoru bizantyjskiego z kościołami, celami mnichów i budynkami pomocniczymi ściśle pogrupowanymi.

Najstarsza udokumentowana wzmianka o klasztorze to dokument z 985 roku podpisany przez pierwszego ihumena, Mikołaja, jednego z trzech trackich szlachciców z Adrianopola, którzy odbudowali go po saraceńskim najeździe w 862 roku. Katholikon, ozdobiony freskami z 1312 roku przez szkołę macedońską, stoi na ruinach wczesnochrześcijańskiej bazyliki. Pożar w 1966 roku zniszczył część północnego skrzydła, odrestaurowanego w latach 1966–1973.

Klasztor przechowuje siedem czczonych ikon Matki Boskiej, z Vimatarissą jako najbardziej czczoną spośród nich. Te święte wizerunki kształtują charakter kościołów i przyciągają pielgrzymów z całego świata.

Watopedi leży na północno-wschodnim wybrzeżu półwyspu Athos, między klasztorami Esfigmenu i Pantokrator, przy wschodnim krańcu zatoki zwanej dawniej portem Klemensa. Dociera się tu łodzią z Ouranoupoli, a na Athos mogą wjechać wyłącznie mężczyźni; potrzebne jest pozwolenie, diamonitirion. Klasztor zajmuje drugie miejsce w hierarchii athoskiej, a jego święto obchodzi się 25 marca według kalendarza juliańskiego, 7 kwietnia według nowego stylu.

Biblioteka przechowuje 1700 rękopisów, 600 kodeksów pergaminowych i 25 zwojów pergaminowych, w tym Geografię Ptolemeusza z XI wieku: strony o wymiarach 37 na 25 cm, 66 stron tekstu i 42 kolorowe mapy. Klasztor posiada też jezioro Vistonida, podarowane mu w 890 roku, o które państwo greckie spiera się od lat dwudziestych XX wieku.