Monastery of the Amalfitani, Bizantyjski klasztor na Górze Athos, Grecja.

Klasztor Amalfitanów, zwany też Amalfinon lub Morfonos, leży w ruinie w połowie drogi między Wielką Ławrą a klasztorem Karakallou na Athosie. Założony przez benedyktynów z Amalfi, zachował się jedynie jako resztki murów w okolicy wciąż nazywanej Morfonos lub Amalfinos, którą opiekuje się pięciu mnichów Wielkiej Ławry.

Klasztor został założony w X wieku przez mnichów z miasta Amalfi, co czyni go jedną z nielicznych zachodnich fundacji kiedykolwiek ustanowionych na Górze Athos. Z biegiem czasu wspólnota podupadła, a budynki przestały być użytkowane, choć część terenu została później odrestaurowana.

Klasztor był jednym z trzech łacińskich domów na Athos, założonym przez benedyktynów z Amalfi, którzy zachowali łacinę jako język liturgiczny i przestrzegali reguły św. Benedykta. Jego opat podpisywał athoskie dokumenty po łacinie, jako drugi po opacie Wielkiej Ławry. Miejsce jest dziś w ruinie, a okoliczna kraina nadal nosi nazwę Morfonos lub Amalfinos od klasztoru.

Mężczyźni chcący odwiedzić Górę Athos potrzebują specjalnego zezwolenia zwanego diamonitirion, którego dzienna liczba jest ściśle ograniczona, dlatego rezerwację warto zaplanować z dużym wyprzedzeniem. Kobiety nie mają wstępu na półwysep w żadnych okolicznościach, a zasada ta obowiązuje od wielu stuleci.

Klasztor zbudowano w latach 985–990 przez siedmiu benedyktynów pod wodzą Leona Starszego, którzy przybyli na zaproszenie Gruzinów z Iviron. Jego opaci podpisywali dokumenty Athosu po łacinie: w 1017 r. opat Jan podpisał jako drugi, zaraz po Wielkiej Lawrze. Dziś miejsce jest ruiną, a okolica wciąż nosi nazwę Morfonos lub Amalfinos.