Wanfu si, Świątynia buddyjska na górze Huangbo, Fuqing, Fujian, Chiny

Świątynia Wanfu na Górze Huangbo w Fuqing (Fujian) to kompleks buddyzmu chan, którego obecne budynki wzniesiono w latach 1989–1997 w stylu architektury dynastii Ming i Qing. W skład zespołu wchodzą Shanmen, Sala Mahawiry, Sala Tianwang, wieże Dzwonu i Bębna, Sala Zushi, Sala Dharmy oraz sala pamięci Yinyuan Longqi.

Mistrz Chan Zhenggan, uczeń Huinenga, założył to miejsce w 789 r. jako salę Bore; osiem lat później stało się świątynią. Huangbo Xiyun przyjął tu święcenia w 848 r. Zniszczona przez japońskich piratów w epoce Ming, od 1637 r. miała opata Yinyuan Longqi, który w 1654 r. wyjechał do Japonii i założył tam szkołę Ōbaku. Powódź w 1928 r. i pożar w 1949 r. ją zdewastowały; odbudowa trwała od 1989 do 1997 r.

Świątynia jest kolebką japońskiej szkoły zen ōbaku: opat Yinyuan Longqi wyjechał w 1654 roku do Japonii z uczniem Muyanem i tam ją założył. Japońska świątynia główna Mampuku-ji nosi nazwę pochodzącą od Wanfu. W 1979 roku przybyła tu delegacja japońska pod przewodnictwem Yoshii Shimamine, by oddać cześć tej kolebce.

Kompleks jest dostępny z miasta Fuqing za pośrednictwem regularnych usług transportu publicznego na Górę Huangbo. Wizyta w godzinach porannych lub wczesnym popołudniu pozwala na najlepszą eksplorację budynków i ścieżek.

Hojny przedsiębiorca sfinansował w 2016 r. obszerny projekt upiększenia, który umiejętnie łączy architekturę nowoczesną i tradycyjną. Ta renowacja zachowała charakter historyczny, jednocześnie wnosząc świeżą jakość do pomieszczeń.