Xichan Temple, Świątynia buddyjska w dzielnicy Gulou, Fuzhou, Chiny

Świątynia Xichan wznosi się na zboczu góry Yi w dzielnicy Gulou w Fuzhou. Jej oś centralna prowadzi przez halę Niebiańskich Królów, halę Mahaviry, halę Dharmy, bibliotekę sutr, halę Jadeitowego Buddy i pawilon Guanyin, a obok znajdują się pokoje gościnne, sale medytacyjne i rezydencja opata. Na terenie stoją też stupa i studnia siedmiu gwiazd z czasów Tang.

Założona w 867 roku za cesarza Yizonga z dynastii Tang świątynia została w 933 roku przemianowana na Changqing. Dwukrotnie odnawiana za cesarzy Song Renzonga i Lizonga, w 1349 roku została odświeżona przez mnichów. Mnich Dingxin nadzorował odbudowę w 1437 roku, a mnich Mingliang odnowił ją w 1637; mistrz Weimiao zbierał fundusze za Guangxu. Po zniszczeniach wojennych w 1937 roku nadeszły renowacje po 1949, szkody w rewolucji kulturalnej, ponowne otwarcie w 1979 i status krajowej świątyni buddyzmu w 1983 roku.

Nazwa świątyni zmieniała się wraz z jej protektorami: założona jako Qingchan w 867 r., przemianowana na Yanshou, następnie w 933 r. na Changqing, gdy Wang Yanjun poprosił o cesarską tablicę, a później na Xichan. Spotkania poetyckie przy liczi są miejscową tradycją, a świątynia ma klasztory filialne w Fuzhou i Azji Południowo-Wschodniej, m.in. klasztor Shuanglin w Singapurze i Shuangqing w Malezji, obsługiwane przez wysyłanych mnichów.

Świątynia leży na zachód od centrum i jest łatwo dostępna głównymi ścieżkami wijącymi się przez teren. Załóż wygodne buty do spacerowania po kompleksie, ponieważ zwiedzanie obejmuje wiele poziomów i schodów między budynkami.

Świątynia przechowuje stelę zatytułowaną „Zapis o prawdziwym ciele w stupie”, stupę mistrza chan Huilenga z czasów Tang, studnię Siedmiu Gwiazd z czasów Tang oraz stelę mistrza Hongyi przy stawie wypuszczania istot żywych. Mnisi pozostawili też Sutrę Lotosu i Sutrę Surangama zapisane własną krwią oraz parawan stu znaków długowieczności mistrza Xue'ana, złotem na czerwonym tle.