Mount Everest, Szczyt górski w Mahalangur Himal, w Nepalu i Chinach
Mount Everest wznosi się na 8848,86 m (29 031 stóp) nad poziomem morza, na granicy Chin i Nepalu. Spiczasty wierzchołek wieńczy trójścienny szczyt ze śniegu i ciemnoszarej skały, ze stromymi ścianami, postrzępionymi grzbietami i głębokimi żlebami. Lodowiec Khumbu leży na południu, a lodowiec Rongbuk na północy.
Służba Topograficzna Indii zidentyfikowała ten szczyt jako najwyższy punkt świata w 1852 roku, co doprowadziło do nazwy na cześć geodety Sir George'a Everesta w 1865 roku. Edmund Hillary i Tenzing Norgay stali się pierwszymi ludźmi, którzy pomyślnie osiągnęli szczyt w 1953 roku drogą południową.
Tybetańska nazwa Qomolangma, „święta matka”, pojawia się w chińskiej transkrypcji w atlasie Kangxi z 1721 r. i dotarła na Zachód w 1733 r. na mapie D'Anville'a jako Tchoumour Lancma. Nepal nie miał nazwy szczytu do lat 60. XX w., gdy Baburam Acharya ukuł Sagarmāthā, „głowa w niebie”.
Wspinacze zazwyczaj wybierają między dwiema głównymi trasami: południowo-wschodnią granią z Nepalu lub północno-wschodnią granią z Tybetu, przy czym większość preferuje technicznie łatwiejszą ścieżkę południowo-wschodnią. Sezon wspinaczkowy trwa od kwietnia do maja, gdy okna pogodowe umożliwiają wejścia.
Strefa szczytowa doświadcza ciśnienia atmosferycznego wynoszącego tylko jedną trzecią poziomu morza, z temperaturami spadającymi do minus 60 stopni Celsjusza w styczniu. Badania geologiczne ujawniają, że szczyt składa się z warstw morskiego wapienia, które niegdyś stanowiły część starożytnego dna morskiego.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 832 współtwórców z całego świata.
