Lingtren, Szczyt górski w Tybetańskim Regionie Autonomicznym, Chiny i Strefie Sagarmatha, Nepal.

Lingtren to szczyt o wysokości 6 749 metrów na granicy Nepalu i Tybetu, około 8 km od Mount Everestu. Jego południowa ściana zbudowana jest z czarnego gnejsu poprzecinanego cienkimi żyłami granitu i przykrytego grubą sillą granitu masywnego. Grań biegnie od Khumbutse przez Lingtren do Pumori, a lodowiec Khumbu załamuje się ostro u podnóża góry.

Lingtren został po raz pierwszy dostrzeżony przez zachodnich badaczy w 1921 roku, gdy George Mallory i Guy Bullock z brytyjskiej wyprawy rozpoznawczej na Everest okrążyli jego zbocza i dotarli do przełęczy z widokiem na Western Cwm. Eric Shipton i Dan Bryant dokonali pierwszego wejścia w 1935 roku, podczas tej samej wyprawy, która zdobyła sąsiedni Lingtrennup; podczas zejścia Bryant przebił się przez nawis i spadł około 150 metrów, zanim Shipton przytrzymał linę i wspinacz wrócił na górę. Żadne późniejsze wejście nie zostało w pełni uznane, a planowana wyprawa południowoafrykańska została odwołana w 2013 roku.

Mallory i Bullock wybrali nazwę Lingtren z tybetańskiego, gdzie oznacza „subkontynent” lub „wyspę”; to samo słowo określa mniejszą świątynię powiązaną z główną. Dawniej nazwa obejmowała całą formację sięgającą lodowca Zachodniego Rongbuk, dziś odnosi się tylko do najwyższego wierzchołka nad lodowcem Khumbu.

Lingtren leży na granicy Nepalu i Tybetu, więc dostęp organizuje się osobno z każdej strony: z Nepalu przez dolinę Khumbu i bazę pod Everestem, z Tybetu przez dolinę Rongbuk. Wejście z 1935 roku przyszło od północy. Od 1935 roku nie odnotowano w pełni uznanych wejść, a planowana wyprawa południowoafrykańska została odwołana w 2013 roku.

Szczyt jest widoczny z obozu bazowego Mount Everestu, chociaż udokumentowane wejścia po 1935 roku pozostają niezwykle rzadkie. Ta bliskość do jednej z najsłynniejszych gór świata przyciąga trekkerów, którzy podróżują przez ten region.