Matureivavao

Matureivavao to atol na południowo-wschodnich Wyspach Tuamotu, mierzący około 7 kilometrów długości i około 5 kilometrów szerokości. Wewnętrzna laguna rozciąga się na około 18 kilometrów kwadratowych i jest otoczona rafą koralową.

Pierwsze udokumentowane obserwacje miały miejsce 5 lutego 1606 roku podczas hiszpańskiej ekspedycji pod kierownictwem portugalskiego nawigatorów Pedro Fernándeza de Quirósa. Tego wczesnego europejskiego spotkania zaznaczył początek zarejestrowanej historii tej odległej lokalizacji.

Atol istnieje w swoim naturalnym stanie bez osadnictwa ludzkiego, ucieleśniając polinezyjskie rozumienie nietkniętych środowisk morskich. Odwiedzający spotykają krajobraz, który minimalnie został kształtowany przez ludzi i zachowuje swój pierwotny charakter.

Laguna nie ma naturalnego wejścia i wymaga specjalistycznych statków do bezpiecznej nawigacji na płytkich wodach. Otaczająca rafę należy podchodzić ostrożnie w złej pogodzie, ponieważ warunki mogą szybko stać się trudne.

Nieobecność szczurów przez całą historię pozwoliła rodzimej florze i faunie rozwijać się bez zaburzeń ekologicznych wspólnych dla innych atolów Pacyfiku. Ten brak inwazyjnych gatunków sprawia, że atol jest rzadkim przykładem prawie nienarušonego ekosystemu wyspiarskiego.